Βραβείο Λογοτεχνίας «Θεά Αθηνά» 2019

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΕΦΑΛΟΣ 2019:

Βραβείο Λογοτεχνίας «Θεά Αθηνά»

ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ «ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ»

Απονέμεται από το λογοτεχνικό περιοδικό: «Κέφαλος-Το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς», το ειδικό «Βραβείο Λογοτεχνίας ''Θεά Αθηνά''» για το έργο του (ποιητικό και πεζογραφικό) και την ενεργή του παρουσία στα γράμματα, στη διανόηση και στη σύγχρονη πνευματική δραστηριότητα:

ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ

Ημερομηνία: Σάββατο 2 Νοεμβρίου

Ώρα 18:00 μ.μ.

Χώρος: Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών

Διεύθυνση: Ακαδημίας & Γεωρ. Γενναδίου 8, Αθήνα

ΤΑ «ΕΤΗΣΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΟΣ»

Κάθε χρόνο βραβεύονται από το λογοτεχνικό περιοδικό μας σύγχρονοι Έλληνες λογοτέχνες με κριτήρια:

α. την ποιότητα των έργων τους,

β. την αξιολόγηση της εργογραφίας τους

γ τη συμβολή τους με το έργο τους και την ενεργή παρουσία τους στα γράμματα, στη διανόηση και στην πνευματική δραστηριότητα.

Τέλος, τα βραβεία απονέμονται στους λογοτέχνες για την αξιολόγηση του συνολικού έργου τους και όχι για ενδεικτικά έργα (διαγωνισμοί για μεμονωμένα έργα όπως: ποιήματα, βιβλία, διηγήματα κτλ. υπάρχουν οι αντίστοιχοι διαγωνισμοί του «Κέφαλου»: «2ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης Κέφαλος», «Διαγωνισμός Βραβείων Βιβλίου Κέφαλος», οι οποίοι βρίσκονται σε εξέλιξη κτλ.).

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΚΕΦΑΛΟΣ» ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ & ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Το λογοτεχνικό περιοδικό:«Κέφαλος-Το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς» βρίσκεται στην ευχάριστη θέση ν' ανακοινώσει την αναγνώριση από το Ελληνικό Κράτος και το Υπουργείο Πολιτισμού του λογοτεχνικού και πνευματικού έργου του. Είναι μία στιγμή μεγάλης χαράς, τιμής και συλλογικής ικανοποίησης, για το πνευματικό και λογοτεχνικό έργο που συντελούμε από το Νοέμβριο του 2017 μέσω του λογοτεχνικού περιοδικού μας: «Κέφαλος- Το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς» και την αναγνώρισή του από το Ελληνικό Κράτος και το Υπουργείο Πολιτισμού και για τη δυναμική ένταξη μας και στις λίστες των υποψηφίων για τα «Λογοτεχνικά Κρατικά Βραβεία» στην κατηγορία των «Λογοτεχνικών Περιοδικών».

...την Πέμπτη 13 Ιουνίου 2019, μετά από πρόσκληση της Υπουργού Πολιτισμού κ. Μυρσίνης Ζορμπά και την αξιολόγηση της επιτροπής της Διεύθυνσης Γραμμάτων και της Διεύθυνσης του Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού της Ελλάδας, εντάσσοντάς μας μέσα στα 15 σημαντικότερα λογοτεχνικά περιοδικά που εκδίδονται αυτή την περίοδο στην Ελλάδα...

Ο «Κέφαλος» από το 2017 έχει διοργανώσει τέσσερις λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, πραγματοποίησε τη δράση: 

«Σύγχρονοι Έλληνες Λογοτέχνες»

δημιούργησε την «Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια των Σύγχρονων Ελλήνων Λογοτεχνών»,

πραγματοποίησε ήδη την έκδοση του «Λογοτεχνικού Ημερολογίου 2019» 

και προγραμματίζει την έκδοση του 1ου και του 2ου Τόμου της «Εγκυκλοπαίδειας των Σύγχρονων Ελλήνων Λογοτεχνών», 

την έκδοση του «Συλλεκτικού Τόμου του 1ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Ποίησης Κέφαλος» 

και τις ανθολογίες του «1ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Πεζογραφίας Κέφαλος» 

 πραγματοποίησε εκδηλώσεις στην Αθήνα κλπ.

Ως Πλούταρχος Πάστρας και Εκδότης και Διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού μας: «Κέφαλος-Το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς», αλλά πάνω απ’ όλα ως λογοτέχνης, ευχαριστώ τόσο την επιτροπή της Διεύθυνσης Γραμμάτων και τη Διευθύντριά Γραμμάτων κ. Σίσσυ Παπαθανασίου, όσο και την Υπουργό Πολιτισμού και το ίδιο το Ελληνικό Κράτος, για την αξιολόγηση μας ως ένα από τα 15 σημαντικότερα και πιο δυναμικά λογοτεχνικά περιοδικά της σύγχρονης εποχής, με δυναμική παρουσία στο χώρο του πνεύματος, της λογοτεχνίας και του πολιτισμού.

Για τον «Κέφαλο - Το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς»

ο Εκδότης

Πλούταρχος Πάστρας

ΣΚΟΠΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΟΣ

Το λογοτεχνικό περιοδικό «Κέφαλος—Το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλονιάς» δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2017 με σκοπό την αναγέννηση της επτανησιακής λογοτεχνίας, βαδίζοντας πάνω στα χνάρια των μεγάλων λογοτεχνών της Επτανησιακής Σχολής. Στόχος μας είναι, όμως, και η πνευματική αφύπνιση των Ελλήνων λογοτεχνών και αναγνωστών.

Νίκος Καροῦζος - Ὁ ἀκέραιος κὺρ Ἀλέξανδρος (1972)

video

Θαμνώδη ρήματα καὶ φύλλα καταπράσινα τῆς γλώσσας.

Μεγάλος ἄνθρωπος κι ἀνέσπερος ποὺ κράτησε

τὸν πόνο στὸ σωστό του τὸ ὕψος

ἀγνοώντας καὶ δημοτικισμοὺς καὶ μαρξισμοὺς καὶ μόδες

ἀγνοώντας τὰ ἑκάστοτε μορμολύκεια

τὴν ἀσίγαστη γενικότητα τῶν πιθήκων

ἀγνοώντας τὸν αἰώνα τῆς καλπάζουσας ἐξυπνάδας

ὁ ἀνοξείδωτος.

Ἤδη τὰ θύματα τῆς προόδου ποὺ πρόωρα σκουριάζει

πᾶνε στὴν πατρίδα του τὴ Σκιάθο

κι ἀγοράζουν ἐλπίζοντας οἰκόπεδα

πᾶνε γιὰ λίγο ἀεράκι, γιὰ λίγη θάλασσα καὶ φρέσκο φεγγάρι.

Μὰ εἶν᾿ ἀδύνατο νὰ κοροϊδέψουμε τὴ ρημαγμένη φύση

μὲ ξυπόλητα Σαββατοκύριακα καὶ μὲ τροχόσπιτα.

Ὁ ἀκέραιος κὺρ Ἀλέξανδρος

ἐκεῖνος ὁ περιούσιος Παπαδιαμάντης

καὶ τὸ κεράκι μας ἀκόμη δὲν τὸ θέλει.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

(4 Μαρτίου 1851 - 3 Ιανουαρίου 1911)

«Ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβεῖται, τὸν ἄνδρα». 

Τῆς γίδας τὰ κέρατα εἶναι κυρτά,
 εἰς σημεῖον ὑποταγῆς, φαίνεται, εἰς τὸν ὑψηκέρατον τράγον. 

Τῆς κότας ἡ λοφιὰ εἶναι ἀμαυρὰ καὶ ταπεινή, 

καὶ τοῦ πετεινοῦ εἶναι κόκκινη, ὑψηλὴ καὶ ἐξηρμένη, 

καὶ ὅλον τὸ σῶμα του μὲ ὑψηλὰ σκέλη ἀνωρθωμένον. 

Παντοῦ ἡ ὑποταγὴ τῆς θηλείας εἰς τὸν ἄρρενα...» 

Ἀλ. Παπαδιαμάντη “Ὁ γάμος τοῦ Καραχμέτη” 

Charles Bukowski...για την μοναξιά

video

Ο Θάνος Ανεστόπουλος διαβάζει Τσαρλς Μπουκόφσκι 

(Charles Bukowski) 

στη μπουάτ "Απανεμιά",

την Τρίτη 28 Μαΐου 2013.

Ο Μπουκόφσκι για την μοναξιά.

Ποτέ δεν υπήρξα μόνος.

Ήμουν σ' ένα δωμάτιο. Έφτασα στα πρόθυρα της αυτοκτονίας.

Υπήρξα καταθλιπτικός. Αισθάνθηκα κατά καιρούς φριχτά- φριχτά για τα πάντα -, όμως ποτέ δεν ένιωσα ότι κάποιο άλλο πρόσωπο θα μπορούσε μπαίνοντας στο δωμάτιο να γιατρέψει τις αναποδιές μου. Ή ένα πλήθος ανθρώπων θα μπορούσε να μπει στο δωμάτιο και να κάνει το ίδιο. Με άλλα λόγια, η μοναξιά είναι κάτι που ποτέ δεν μ' ενόχλησε κι ούτε με απασχόλησε ως ζήτημα, αφού ανέκαθεν είχα αυτήν την τρομερή επιθυμία για απομόνωση. 

Υπήρξαν στιγμές που βρισκόμουν σε κάποιο πάρτι σ'ένα στάδιο γεμάτο ανθρώπους που ζητωκραύγαζαν για κάτι, κι εγώ, μέσα σε τόσο κόσμο, ένιωθα την μοναξιά. Αντιγράφω τον Ίψεν: "Οι δυνατότεροι άντρες είναι και οι πιο μοναχικοί...". Ποτέ δεν σκέφτηκα: "Λοιπόν, μια όμορφη ξανθιά θα έρθει εδώ, θα μου κάνει ένα καλό γαμήσι, θα μου χαϊδέψει λίγο τ'αρχίδια μου και θα αισθανθώ καλά..." Όχι αυτό δεν βοηθάει. Ξέρεις έρχεται το βράδυ της Παρασκευής και τα πλήθη ξεχύνονται στους δρόμους και στα μπαρ. "Είναι Παρασκευή βράδυ, τι θα κάνεις απόψε; Απλώς θα μείνεις μέσα;" Λοιπόν, ναι. Γιατί δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω. Είναι μια ηλιθιότητα. Ηλίθιοι άνθρωποι, συναναστρέφονται με ηλίθιους ανθρώπους. Άφησε τους να ηλιθιοποιούνται μόνοι τους. Ποτέ δεν αγχώθηκα μ' αυτό το ζήτημα. Να τρέχω έξω μες στη νύχτα. Κρυβόμουν σε μπαρ, γιατί δεν ήθελα να κρύβομαι σε εργοστάσια. Αυτό είναι όλο. Συγγνώμη για τα εκατομμύρια ανθρώπων, όμως ποτέ δεν υπήρξα μόνος. 

Μου αρέσει ο εαυτός μου. 

Είναι ο καλύτερος δυνατός τρόπος διασκέδασης που έχω. 

Ας πιούμε περισσότερο κρασί.

Paul Eluard – Από τα εφτά ποιήματα της αγάπης στον πόλεμο

video

Στ’ όνομα του τέλειου ψηλού μετώπου
Στ’ όνομα των ματιών που κοιτάζω
Και του στόματος που φιλώ
Για σήμερα και για πάντα. 

Στ’ όνομα της θαμμένης ελπίδας
Στ’ όνομα των δακρύων μέσα στη νύχτα
Στ’ όνομα των παραπόνων που φέρνουν γέλιο
Στ’ όνομα του γέλιου που φέρνει φόβο.

Στ’ όνομα του γέλιου κάτω στο δρόμο
Της γλύκας που δένει τα χέρια μας
Στ’ όνομα της οπώρας σαν σκεπάζει το λουλούδι
Σε μια όμορφη γη και καρπερή.

Στ’ όνομα των ανθρώπων που σαπίζουνε στη φυλακή
Στ’ όνομα των εξορισμένων γυναικών.
Στ’ όνομα όλων των συντρόφων μας
Που μαρτύρησαν και σφαγιάστηκαν
Για να μη δεχτούν τον ίσκιο.

Πρέπει να στραγγίξουμε την οργή
Και να σηκώσουμε το ξίφος
Για να φυλάξουμε την ιερή εικόνα
Των αθώων που κυνηγήθηκαν παντού
Και που παντού θα θριαμβεύσουν.

μετάφραση: Γ. Καραβασίλης

Au nom du front parfait profond

Au nom des yeux que je regarde
Et de la bouche que j’embrasse
Pour aujourd’hui et pour toujours

Au nom de l’espoir enterré
Au nom des larmes dans le noir
Au nom des plaintes qui font rire
Au nom des rires qui font peur

Au nom des rires dans la rue
De la douceur qui lie nos mains
Au nom des fruits couvrant les fleurs
Sur une terre belle et bonne

Au nom des hommes en prison
Au nom des femmes déportées
Au nom de tous nos camarades
Martyrisés et massacrés
Pour n’ avoir pas accepté l’ombre

Il nous faut drainer la colère
Et faire se lever le fer
Pour préserver l’image haute
Des innocents partout traqués
Et qui partout vont triompher.

Paul ÉLUARD, Les sept poèmes d’amour en guerre, 1943

Paul Eluard: Γάλλος Ποιητής (1895-1952).

Ενώ συνεχιζόταν ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, φανέρωσε τις φιλειρηνικές πεποιθήσεις του με την ποιητική συλλογή Καθήκον και ανησυχία (1917). Ανήκε στην ομάδα των Γάλλων ποιητών, που πρωτοστάτησαν στο κίνημα του υπερρεαλισμού (1924). Αποφασιστική επίδραση στo έργο του άσκησε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος. Η ανθρώπινη δυστυχία, η ήττα των δημοκρατικών δυνάμεων επηρέασαν επίσης πολύ την ποίησή του.

Σε κάποιο έργο του έχει γράψει: «Ποιητής είναι περισσότερο εκείνος που εμπνέει παρά εκείνος που εμπνέεται». Πραγματικά. Η ποίησή του φτάνει με απόλυτη φυσικότητα στο λυρισμό κι όταν θέλει να ψάλει τον έρωτα ή τη συναδέλφωση των ανθρώπων, βρίσκει τους θερμούς τόνους, που κάνουν το νόημα του ποιήματος κατανοητό. Από τις ποιητικές του συλλογές σημειώνουμε τις: Η Αγάπη, η Ποίηση (1929), Ποίηση και Αλήθεια (1942), Πολιτικά Ποιήματα (1948) κ.ά.

Το παραπάνω ποίημα είναι το έβδομο (και τελευταίο της ενότητας: Από τα εφτά ποιήματα αγάπης στον πόλεμο.) 

Η αγάπη όμως που κυριαρχεί σ’ όλο το ποίημα δεν είναι μόνο ερωτική. Μαζί της συνυφαίνεται και η αγάπη για τους ανθρώπους που αγωνίζονται, φυλακίζονται, εξορίζονται, σφαγιάζονται «για να μη δεχτούν τον ίσκιο» (να μη δεχτούν δηλαδή τίποτε που θα σκιάσει, θα απειλήσει τους ανθρώπους).

Πηγή: tetradia.blogspot.com

Jacques Prévert “Τα παιδιά που αγαπιούνται…” (Les enfants qui s’aiment_

video

Αφήγηση: Μαρία Σακελλαρίου

Τα παιδιά που αγαπιούνται, φιλιούνται όρθια,

ακουμπώντας στις πόρτες της νύχτας
Κι οι περαστικοί τα δείχνουν με το δάχτυλο.
Μα τα παιδιά που αγαπιούνται
δεν τους νοιάζει κανένας
μόνο ο ίσκιος τους τρέμει
μέσα στη νύχτα
προκαλώντας θυμό στους διαβάτες
θυμό, περιφρόνηση, γέλιο και ζήλεια
τα παιδιά που αγαπιούνται
δεν τους νοιάζει κανένας
είναι πολύ πιο μακριά απ’ότι είν’ η νύχτα
πολύ πιο ψηλά απ’ ό,τι είν’ η μέρα
μέσα στην εκθαμβωτική φωτεινότητα
του πρώτου τους έρωτα

Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Les enfants qui s’aiment s’embrassent debout
Contre les portes de la nuit
Et les passants qui passent les désignent du doigt
Mais les enfants qui s’aiment
… Ne sont là pour personne
Et c’est seulement leur ombre
Qui tremble dans la nuit
Excitant la rage des passants
Leur rage, leur mépris, leurs rires et leur envie
Les enfants qui s’aiment ne sont là pour personne
Ils sont ailleurs bien plus loin que la nuit
Bien plus haut que le jour
Dans l’éblouissante clarté de leur premier amour

Ο Ζακ Πρεβέρ (Jacques Prévert,  4 Φεβρουαρίου 1900-11 Απριλίου 1977) 

ήταν Γάλλος ποιητής και σεναριογράφος. Υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα των γαλλικών γραμμάτων, με ιδιαίτερη συνεισφορά στο χώρο της ποίησης και του θεάτρου. Κατά τη διάρκεια των σχολικών του χρόνων στο Παρίσι έδειξε ιδιαίτερη αγάπη για το θέατρο, μια αγάπη που καλλιέργησε και ο πατέρας του που υπήρξε κριτικός θεάτρου. Ολοκλήρωσε μόνο την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και εγκατέλειψε το σχολείο μόλις έλαβε το Certificat d'études. Εργάστηκε στο παρισινό πολυκατάστημα Le Bon Marché μέχρι το 1918, οπότε κατετάγη στο στρατό για την εκπλήρωση της υποχρεωτικής θητείας του.